Dansinn í Hruna
Um kirkjuna í Hruna er til fræg þjóðsaga, Dansinn í Hruna. Sagt er að eitt sinn hafi kirkjan staðið uppi á klettahæð sem Hruni nefnist. Presturinn í Hruna er sagður hafa haft þann sið að halda uppi dansleik með sóknarbörnum sínum í kirkjunni á jólanótt, með drykkju, spilum og fleiri ósæmilegum skemmtunum. Móðir prestsins hét Una. Hún var mjög guðhrædd kona og var illa við þetta athæfi sonar síns. Eitt sinn á jólanótt bað hún son sinn í þrígang að hætta dansinum en hann neitaði því alltaf. Una fer þá út og heyrir þá kveðna vísu:
"Hátt lætur í Hruna
hirðar þangað bruna
svo skal dansinn duna
að drengir megi það muna.
Enn er hún Una
og enn er hún Una."
Þegar Una heyrir vísuna tekur hún hest sonar síns og ríður til næsta prests til að fá hjálp. En þegar presturinn og fólk hans kom á staðinn var kirkjan sokkin.
Sagan segir að en sjáist þess merki að kirkjan hafi staðið uppi á Hrunanum.