Draugahver
Eitt sinn var ófrísk stúlka við vinnu í fjósinu í Skálholti. Hún var orðin þreytt og þegar hún kveinkaði sér undan vatnsburði kom til hennar maður sem hún þekkti ekki. Maðurinn bauðst til að sækja fyrir hana hver frá Laugarási. (Laugarás er í um 2ja km. fjarlægð frá Skálholti). Eina skilyrðið sem hann setti var að hann mætti eiga það sem hún bar undir svuntunni. Stúlkan hélt að hann væri að gera að gamni sínu og gekk að þessu. Stuttu síðar sá stúlkan manninn koma gangandi í áttina að Skálholti með nokkurskonar fötu í hvorri hendi og steig gufa upp af fötunum. Hún varð óttaslegin og hraðaði sér til biskups til að fá hjálp. Hann sendi menn þegar í stað til að hringja kirkjuklukkunum. Maðurinn sleppti þá fötunum og hljóp burtu. Vorum menn vissir um að þarna hefði kölski sjálfur verið á ferð og hefði hann verið að bera vatn úr Draugahver. Þar sem hann sleppti fötunum heitri nú Draugadý, en leiðin sem hann gekk kallast Draugaslóð.