Snæfoksstaðir
Á Snæfoksstöðum var lengi kirkja og prestssetur. Máldagi þeirrar kirkju er í Fornbréfasafni frá 1356. Snæfoksstaðir voru fyrrum Skálholtsstaðarjörð í tíð biskups, Gísla Jónssonar (1556-1587), léð prestum frítt til ábýlis. Sátu þeir annað hvort þar eða á Klausturhólum. Árið 1652 lagði svo Friðrik III konungur Klausturhóla til, til að spítalasetur yrði stofnsett.
Í Alþingisdómi árið 1600 er kirkjan sögð niðurfallin í 40 ár. Þetta kærði bóndi á Öndverðarnesi, sagði það allt of langt að sækja kirkju til Búrfells í torfærum á vetrardegi. Var þá Snæfoksstaðakirkja endurbyggð.
Þann 31. júlí 1801 var kirkjan aftekin og sókninni skipt upp milli Klausturhóla og Búrfells, þannig að Klausturhólar urðu þá aðal kirkjustaður og prestsetur. Snæfoksstaðakirkja stóð þó fram um 1820 og var notuð sem geymsluhús eða skemma. Í dag sést enn móta fyrir kirkjustæðinu, kirkjugarði og leiðum. Staðurinn er friðlýstur.