Kolsýruverksmiðjan á Hæðarenda
Árið 1984 byrjaði ábúandinn á Hæðarenda, Sigfinnur Guðmundsson, að grafa eftir heitu vatni. Vatn fannst ekki fyrr en á 430m dýpi en vatnsæðin var stór og kröftug. Þegar Orkustofnun hafði efnagreint vatnið kom í ljós að það innihélt u.þ.b. 1% af kolsýru!
Svona í gríni var stungið upp á að stofna kolsýruverksmiðju, og það varð úr að hún var stofnuð 1986. Fyrst framleiddi hún um 40 kg á klst. Verksmiðjan hefur verið stækkuð 3 sinnum síðan, fyrst í 50 kg, svo í 70 kg og nú síðast í 500 kg á klst.
Þó svo að fleiri borholur á landinu innihaldi vatn með miklu kolsýrumagni, henta þær ekki eins vel til kolsýruframleiðslu og þessi því að ekki er hægt að ná eins hreinni kolsýru úr þeim vegna meira magns af brennisteinssýru.
Núverandi eigandi verksmiðjunnar er fyrirtækið Ísaga, en þeir keyptu hana árið 1992. Vinnslukerfið gengur þannig fyrir sig, að þegar heitt vatnið kemur upp úr jörðinni er það kælt niður og þá losnar kolsýran úr því. Þessu má líkja við það þegar gosdrykkur er hristur losnar kolsýran úr því og gýs upp úr. Kolsýrunni er svo safnað eins og að setja blöðru yfir stútinn á gosflöskunni þegar hún er hrist.
Önnur efni eru einnig leyst frá s.s: brennisteinsvetni, köfnunarefni og metan.
Varminn frá vatninu er líka nýttur við ylrækt. Mest af framleiðslunni er notað til framleiðslu gosdrykkja, við pökkun matvæla og við rafsuðu.